Miura's verhaal

Op maandag 22november zijn mijn vriend en ik samen naar het asiel van Brugge gereden. Daar aangekomen kreeg ik enkel foto's te zien van de poezen aanwezig, wij mochten de dieren niet gaan bekijken voor we een keuze maakten. Hoe kan je nu het juiste dier kiezen op basis van een foto  Je wil toch altijd het karakter weten?? 

Nuja de keuze was snel gemaakt want er waren slechts 2poezen aanwezig en de ene mocht ik niet zien want die krabde en blies naar iedereen. De vrijwilligster kwam dus met de pluizebol naar het buro en ze sprong bijna direct in mijn armen (vanuit de kooi) Ze was helemaal aan het trillen omdat ze bang was van de blaffende honden naast het buro. Ik was op slag verliefd en voelde me vereerd dat ze mij koos om haar te beschermen. Iedereen daar aanwezig zag dat het goed zat dus kreeg ik Miura mee naar huis. Mijn vriend betaalde voor haar en zo werd zij mijn heel vroeg nieuwjaarsgeschenk. 

Eenmaal thuis was het kijken hoe ze zou reageren. Ze bleek heel erg bang te zijn van nieuwe omgevingen en kroop dus direct onder mijn bed voor een paar uur. Ondertussen was het zoeken naar een naam, want ze was in het asiel geplaatst onder de naam Gismo. Ik vond dat helemaal niet gepast voor haar dus hebben we haar Miura genoemd. (dit is een merk van lamborgini, een auto dus =p) Toen werd het spannend, want de eigenaars hadden haar in het asiel geplaatst omdat ze niet helemaal zindelijk was. Maar het asiel vertelde me dat ze niets naast haar bakje had gedaan de maand dat ze daar zat. Nu hier ook niet. Na 2uur onder het bed te zitten sprong ze in haar bakje en deed mooi een plasje. Het enige was ze niet doet is haar plasje bedekken, maar ik heb klontvormend grint dus dat is niet erg. Haar eten beviel haar ook, ik had voor haar friskies junior gekocht omdat ze volgens het asiel 10maanden jong was.

De dinsdag begon ze echter te niezen. Ik heb het nog afgewacht tot de donderdag maar ze kon bijna niet meer ademen dus naar de dierenarts ermee. Daar kreeg ze een spuitje en pilletjes voor 10dagen. Miura was wel zo slim om telkens rond het pilletje te eten waardoor ik verplicht was om haar wat natvoer te geven. Helaas kreeg zij stilletjes aan dunnere stoelgang. Volgens de dierenarts een bijwerking van de antibiotica dus na 10 dagen zou dat wel stoppen. 5 dagen na haar laatste pil (en daarmee ook haar natvoer) was de diarree er echter nog steeds. Ondertussen was ze al iets meer dan 2weken bij mij. 

Die maandag zijn we dan voor de tweede keer in evenveel weken naar de dierenarts gegaan. Daar kreeg ik te horen dat Miura bijna anderhalf jaar jong is en dus geen junior meer mag krijgen. Haar eten zorgde dus voor de diarree. Ik kreeg wat testzakjes Hills mee en ze kreeg nog een ontworming voor de zekerheid. De Hills-brokken laat ze mooi links liggen, blijkbaar niet haar ding. Ze eet nu Perfect Fit sensitive en Purina One sensitive. 

Momenteel gaat alles goed met mijn lieve meid ^^

In februari werd zij ook gesteriliseerd zodat ze niet elke paar weken moet afzien van haar krolsheid. En ze ziet er zo gelukkig uit ^^